Jessica Klijnstra

Jessica Klijnstra

Ik ben moeder van 2 kinderen. Emma en Maci! Emma is ons zonnestraaltje in huis en Maci is ons sterretje in de hemel. Samen  met mijn man Paul heb ik een hele lange weg moeten afleggen om moeder te worden. En sinds dit jaar zijn we bezig met het grootste verdriet dat een ouder ooit kan hebben, het verlies van een kind.  Hierdoor ben ik mezelf volledig kwijt geraakt. 1 ding echter gelukkig niet, en dat is dat ik een moeder ben.  Ik hou zielsveel van allebei mijn kindjes. Super trots ben ik dat ik moeder mocht worden van 2 dochters.  Op dit moment ben ik mezelf weer aan het ontdekken. Wie ben ik? Wat vind ik nu eigenlijk echt leuk? Hoe kan ik het grootste verdriet van mijn leven verweven in onze toekomst? Deze blog helpt mij om alles van me af te schrijven, maar ook om alle mooie dingen in het leven te verwoorden. Ik hou bijvoorbeeld erg veel van reizen. En heb voor volgend jaar een mooie reis in het vooruitzicht samen met mijn gezin. Een maand lang door West-Amerika rondtrekken.  Daarnaast ben ik voor het allereerst in mijn leven begonnen met hardlopen. Door het hardlopen komt mijn oude hobby weer naar voren, gezond eten. Ik was altijd wel een hobbykok. Vond het heerlijk om nieuwe, gezonde gerechten te maken, bakken, koken. Door alle drama is dit er zeker bij ingeschoten, maar langzamerhand probeer ik dit weer op te pakken. Eigenlijk is het verlies van onze Maci zoveel meer dan niet meer voor ons tweede kindje te mogen zorgen. Zelf ben ik mezelf ook verloren, ons gezin is haar glans compleet verloren. Zoveel verdriet schuilt er in ons. Zoveel woede die er is, zichtbaar en onzichtbaar.  Mensen die ons dierbaar zijn die niet weten hoe ze met ons en onze situatie om kunnen gaan. Mensen die ineens heel belangrijk voor ons blijken te zijn. Die ons uit een diep dal kunnen trekken, puur door er gewoon te zijn…  Maci zal voor altijd deel uitmaken van ons gezin, ze is voor altijd het kleine zusje van Emma. Maar wat is het ontzettend moeilijk om de toekomst tegemoet te gaan zonder Maci..