2018 zonder Maci!

2018 zonder Maci!

Het jaar is weer begonnen. Een nieuw jaar. Een jaar die we eigenlijk zouden beginnen met op 20 Januari de 1ste verjaardag van Maci! Normaal gesproken zou ik dus al weken bezig zijn met het plannen van haar eerste feestje. En net zoals bij Emma zou dat dan een groot feest zijn. Want de eerste verjaardag van je kindje is heel bijzonder vind ik. En dat moet groots gevierd worden… Nu zit ik al weken met een brok in mijn keel. Te bedenken wat ik kan doen voor Maci op haar geboortedag. Want zo noem ik het nu. Niet haar verjaardag maar haar geboortedag… En eigenlijk kan ik niks bedenken waar ik me fijn bij voel.. Want alles is toch Kut! Niks is zoals het hoort te zijn. En wat ik ook ga doen op die dag tranen zullen er zijn, woede zal er zijn. Geen vreugde of een gelukkig gevoel!

Na de feestdagen had ik weer even een gevoel van ik kan weer een beetje ademen.. Want die feestdagen waren een hel voor ons. Het gemis van Maci was té groot. En het idee dat de hele wereld feest zit te vieren terwijl wij zo ontzettend verdrietig zijn helpt mij in ieder geval niet. Dus ja ik ben blij dat die rot feestdagen voorbij zijn… Nu op naar de volgende rotdag. 20 Januari. Elk jaar hebben wij al een feestje op die dag, de dochter van een vriendin van mij is dan jarig. En vorig jaar wist ik dus dat we voortaan samen de verjaardag van onze dochters op dezelfde dag zouden vieren.. Nu komt het dubbel zo hard aan. Dat ik niet de verjaardag van Maci mag vieren. Vanaf nu zal elk jaar 20 januari in het teken staan van Maci haar geboortedag, niet haar verjaardag! Een dag waarbij we op de begraafplaats staan te huilen…  In plaats van te feesten! Wat een klotegevoel is dit zeg!

Nu precies over een week is het dus 20 Januari! Er is bijna een jaar voorbij! Haar fotoalbum heb ik af en is vandaag opgehaald. Bijna een jaar over gedaan maar nu dan toch klaar. Een album van 110 pagina’s gevuld met alle herinneringen van 3 weken met Maci, en foto’s van de begrafenis en herinneringsmomenten aan Maci. Een mooi moment om even bij stil te staan, maar zoals bij alles ook weer een dubbel gevoel. Ik zal nooit meer foto’s van Maci maken. Bij Emma heb ik al tal van fotoalbums in huis liggen, waarin je gewoon al haar stapjes ziet van opgroeien. Ik zal nooit weten wat voor meisje Maci eigenlijk is. Of was… En dat besef is er vandaag des te meer als je door zo’n fotoalbum bladert…Ons mooie meisje voor altijd in ons hart, maar nooit meer fysiek in ons leven!!!

Hoe gaan we dit jaar verder zonder Maci? Ik weet het nog steeds niet. Voorlopig hou ik het nog klein, nu is mijn volgende stap Maci haar geboortedag, daarna ga ik door naar haar sterfdag op 10 Februari. En ik hoop dat ik dan iets meer rust in mijn hoofd heb om me weer te richten op andere dingen in mijn leven…

Eén gedachte over “2018 zonder Maci!

  1. Heel veel sterke jes en Paul en grote zus Emma .op de geboorte dag van jullie maci .heel dubbel voor jullie dit had zo n mooie dag moeten worden met wat je zegt jes .de eertste verjaardag is altijd heel bizonder .maar dat mag maci niet mee maken .wat voor jullie heel zwaar zal zijn en worden .zo verdrietig dat je haar geboorte dag bij haar grafje staat en dan tegen haar zegt van je zou nu een jaar zijn geworden het is zo on eerlijk .en dan voor Emma dat zij niet van haar zusje mag genieten en met haar spelen het had zo fijn kunnen zijn om jullie twee meisjes zo op te zien groeien .maar dat mocht helaas niet zo zijn wij wensen jullie heel véél sterke in deze dagen en branden een ekstra kaarsje voor jullie en maci liefs van ons 😍😙😙😙😙

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: