Wereldlichtjesavond 10 december 2017

Wereldlichtjesavond 10 december 2017

Pas sinds dit jaar ben ik bekend met de term Wereldlichtjes dag. Elk jaar worden er wereldwijd kaarsjes aangestoken voor de overleden kindjes. Lokale tijd gebeurd dit dan om 19:00 uur op de 2e zondag van december.  Iedereen kan dit uiteraard thuis doen en op deze manier aan hun eigen kindjes of de overleden kindjes van vrienden of familie denken. Of er zijn dus locaties hier in Nederland waar dit gebeurd. Wij zijn uitgenodigd door Ans, een bijzondere vrouw die wij hebben leren kennen door Maci. Zij heeft dit jaar Maci haar uitvaart verzorgd! Nog steeds heb ik contact met haar en is zij een luisterend oor. Dus toen zij vroeg of wij 10 december naar Montfoort wilden komen omdat zij een speciale avond verzorgd in het teken van Wereldlichtjes dag hoefden we niet lang na te denken.

Ik merk dat ik er ontzettend naar toe leefde naar die datum maar dat ik er ook heel erg verdrietig van werd. Aan de ene kant is het fijn om weer even iets voor Maci te kunnen doen.  Maar aan de andere kant voelt het extra verdrietig. Natuurlijk denken wij iedere dag aan Maci, ikzelf nog elk moment van de dag. En ik heb geen speciale dag in het jaar nodig om aan haar te denken. Maar het is ‘fijn’ om samen met Emma weer echt iets in het teken van Maci te kunnen doen.  Die dag was wel echt slopend. Het weer hielp ook niet mee. Eigenlijk wisten we s’avonds pas of we zouden gaan. Of het veilig was om daarna toe te rijden. Het had zoveel gesneeuwd en het was glad op de weg. Toch wilden we zo graag gaan dat we op tijd weggingen en heel langzaam gereden hebben. Uiteindelijk was er gelukkig goed gestrooid dus we waren mooi op tijd aanwezig.

Ans stond ons al op te wachten en het voelde verder ‘goed’ aan. Voor zover je je goed kan voelen als je je overleden kindje gaat herdenken… Ik voelde me in ieder geval sterk genoeg om daar aanwezig te zijn en ook om er voor Emma te zijn. Er werden mooie en verdrietige woorden gesproken, liedjes gezongen die je echt wel in je hart voelt.. En toen kwam het moment dat de namen genoemd werden. Ans noemde Maci haar naam. Pfff moeilijk om haar naam in dat rijtje te horen. De namen van de overleden kinderen!!! Dit hoort toch niet! Nog steeds voelt het zo! Nog steeds heb ik elke dag weer die vraag in mijn hoofd WAAROM? Nooit zal ik dat antwoord krijgen en dat is echt zo ontzettend zwaar! Zo moeilijk om dit niet te weten.. Naast me zie ik Paul zijn tranen! Om me heen zie ik ouders huilen om hun kind. Wat een verdriet en wetende dat dit wereldwijd is.. Onvoorstelbaar dat er zoveel ouders zijn die ons verdriet delen. Dit zou niet zo moeten zijn. Ouders horen eerder te gaan dan hun kinderen…

Dan gaat Ans de grote kaars aansteken. En Emma mag haar daarbij helpen. Ik voel me op dat moment een hele trotse en emotionele mamma. Trots op Emma die op die manier zo mooi met haar zusje bezig is. Maar ik voel me ook heel erg verdrietig. Mijn hart doet pijn! Van buiten lach ik naar Emma die naar me kijkt met dat trotse koppie en van binnen huil ik omdat ik haar zusje zo erg mis.. Emma doet het zo goed, de kaars is aan en later mogen we zelf ook een kaarsje aansteken. Emma mag het mandje vasthouden waar de kaarsjes inzitten en iedereen in de zaal komt bij haar een kaarsje halen. Ik zie dat ze het spannend vind, al die vreemde mensen, maar ik zie ook dat ze het wel heel stoer vind. En ik vind haar ook super stoer! Maci zal vast supertrots op haar grote zus zijn..

De fotograaf van een lokale krant heeft Emma op de foto gezet. Hieronder het artikel van de wereldlichtjes dag in Montfoort. Zelf vind ik het heel bijzonder dat de fotograaf onder de foto van Emma ook Maci haar naam heeft gezet. Elke keer als ik haar naam zie dan lopen de tranen over mijn wangen omdat ik me dan er extra bewust van ben dat Maci echt heeft bestaan! Ze is er echt geweest! En dat geeft me een heel warm gevoel! Ik ben echt een mamma van 2 kindjes en ook al mag en kan ik er maar voor 1 zorgen. De liefde in mijn hart wordt er echt niet minder op en daarom  doet het zo’n pijn en geeft het me zoveel verdriet. Omdat ik zoveel van mijn beide dochters hou!

Klik op onderstaande link LICHTJESAVOND en je kan de foto van Emma zien en het artikel in de krant!

Lichtjes Avond

 

2 gedachten over “Wereldlichtjesavond 10 december 2017

  1. Wat ontzettend mooi geschreven, Jessica. Het komt ook heel hard binnen. Er lopen tranen over m’n wangen. Ik voel zo’n verdriet omdat ik er niet aan moet denken dat er iets vreselijks met mijn kinderen gebeurt. Als dit al zo’n pijn doet dan kan ik me echt niet voorstellen hoe dit voor jou en Paul moet zijn en alle andere ouders . Ik heb ook een kaarsje aangestoken om 19.00u samen met m’n gezin omdat we met dit gebaar willen laten zien dat we aan jullie mooie Maci denken en aan de andere kindjes.

    1. Hoi Muriel,
      Dankjewel voor je bericht! Wat ontzettend mooi gebaar van jullie dat ook jullie een kaarsje voor Maci hebben aangestoken en aan haar gedacht hebben.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: