Lichtjesavond op de begraafplaats

Lichtjesavond op de begraafplaats

Weer iets nieuws in ons leven. Naar de lichtjes-avond op de begraafplaats in Alphen aan den Rijn.                Ik had hier zelf nog nooit van gehoord. Maar nu onze Maci hier begraven ligt is ons gevoel heel anders.      We komen zelf wekelijks bij Maci, soms zelfs dagelijks. Dus toen wij zagen dat er een lichtjes-avond op de begraafplaats zou zijn op 4 november was het niet meer dan logisch dat wij hierheen zouden gaan.          We hadden Maci haar plekje versierd met lichtjes zodat zij die avond zou stralen! En we hadden mijn ouders en paul zijn oom en tante gevraagd om die avond erbij te zijn. Toen die zaterdag er was merkte ik aan mezelf dat ik er heel erg tegenop zag. Wat als het mega druk is… Ik kan daar zo niet tegen.. Wat als mensen daarna toe gaan voor de “gezelligheid”? Wat ik zelf heel erg ongepast vind, aangezien er zoveel mensen, waaronder wij met ontzettend veel verdriet daar zullen rondlopen. Nee het was geen makkelijke dag. Op gegeven moment heb ik zelfs het gevoel gehad dat ik het niet aankan om daarna toe te gaan.  Kortom om weer in mijn patroon te vallen wat betreft de enge dingen te vermijden. Sinds het verlies van Maci ben ik alle confrontaties in mijn leven aan het vermijden. Ik heb al zoveel verdriet dus wil mezelf beschermen tegen nog meer. Echter begin ik langzaam aan in te zien dat dit ook betekend dat ik mooie dingen ga missen. Dus uiteindelijk zijn we toch gegaan. Toen we daar aan kwamen was het inderdaad ontzettend druk. Maar ik had mezelf voorgenomen dat ik er voor Maci zou zijn dus oogkleppen op en hup naar Maci haar plekje lopen. Toen we bij de ingang van de begraafplaats kwamen werden we aangenaam verrast door familieleden en vrienden die ons begroeten en daar ook waren voor Maci. Dat was wel even een warm gevoel! Het voelt gewoon echt heel fijn aan dat er mensen zijn die Maci ook in haar hart hebben gesloten en ons hierbij willen steunen. We liepen met z’n allen naar Maci toe en het was echt een mooi gezicht hoor al die licht-bogen die ze op de begraafplaats hadden geplaatst. Persoonlijk was ik meer bezig met Maci en had ik echt een heel zwaar gevoel door mijn hele lijf. Zoveel spanning en emoties… Toen we bij Maci waren deden we haar lichtjes aan en staken we de kaarsjes aan. Het zag er heel mooi uit. Een aantal ouders van de andere kindjes die bij Maci liggen staken wens ballonnen op. Dat was ook een heel mooi gezicht. En ook al waren er heel veel tranen van verdriet, het was wel een fijn gevoel dat er zoveel mensen bij Maci waren. Toen iedereen wegging zijn wij nog met mijn zus en neefjes en Emma natuurlijk bij de rest gaan kijken. We hebben nog een kaarsje in de lichtjes-boom gehangen en hebben samen met Emma nog een mooi lantaarntje gemaakt. Emma heeft nog lekkere chocolademelk gedronken en voor haar voelde het als een feestje aan. Zij heeft er echt van genoten. En die avond hebben we met een fijn gevoel afgesloten. Toch weer even met z’n allen stilstaan bij onze mooie Maci. Niet zoals we willen en dat doet ontzettend veel pijn, maar toch weer even wat aandacht voor haar. Wij zijn natuurlijk elke dag nog met Maci bezig, maar soms voelt het alsof wij de enigen zijn. Op zo’n avond kan je dit gevoel juist zo mooi delen met de mensen die ons dierbaar zijn. Volgend jaar zijn we er weer bij.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: