Hardlopen een nieuwe hobby?

Hardlopen een nieuwe hobby?

Ik ben nu ruim een week bezig met hardlopen en moet eerlijk zeggen dat het goed bevalt. Vorige week ben ik maandagochtend, woensdagochtend en vrijdagochtend gaan hardlopen. En ik merkte dat het echt al een stuk beter ging. Ademhaling was meer onder controle en ik hield het ook al langer vol om te gaan joggen in plaats van rennen en dan weer wandelen. Deze week ( het is nu woensdag) ben ik elke dag een stuk gaan hardlopen. Afgelopen maandag ging het zo goed dat ik ruim 4,5 km achtereen ben gaan hardlopen. Dus zonder wandelen erbij. Yeah wat voelde ik mij goed zeg!! Wat een topgevoel! Het is letterlijk gewoon gaan… Niet nadenken maar gewoon doen… En dat is nu juist wat mij zo helpt.. Ik ben eigenlijk gewoon altijd veel te veel bezig met nadenken over van alles. En dat brengt me nu juist vaak in een negatief spiraal. Ok nu is het op dit moment gewoon echt te heftig wat ons is overkomen en weet ik ook echt wel dat ik zeker mijn tijd mag nemen om dit verdriet toe te staan in mijn leven. En dat doe ik ook zeker wel. Maar soms wil ik me gewoon weer even blij voelen om iets wat ik zelf bereikt heb. En dat doet hardlopen nu met mij. Het helpt mij om weer wat zelfstandiger te worden. Ik bepaal zelf of ik wel of niet ga. En ik wil mezelf gewoon pushen om wel te gaan. Vanochtend zou ik eigenlijk niet gaan hardlopen. Dacht even een dagje pauze is ook wel goed voor mijn lichaam.    Maar ik was vanochtend even wat boodschapjes halen en zag ‘in de aanbieding’ een hardloopbroek en hardloopshirt. Aangezien ik nog in mijn ouwe kloffie aan het hardlopen was vond ik dat ik wel wat nieuws verdient had. Dus hup meegenomen. Thuis natuurlijk even passen of de maat wel goed is. Ja… En dan natuurlijk even testen of het lekker zit tijdens het hardlopen.. Nou geslaagd hoor! Ik heb gelijk even ruim 3 km hardgelopen..  Dus is hardlopen mijn nieuwe hobby? Ja ik denk het wel. Ik ga er in ieder geval lekker mee verder want ik voel mij er echt heel goed bij. Ben ook erg trots op mezelf dat ik dit gewoon doe. Ik heb astma en mijn hele leven gehoord en zelf ook gezegd dat ik niet te veel kan doen omdat ik het dan echt benauwd krijg. Maar dat is gewoon onzin geweest. Ik had dit veel eerder moeten doen. Nou  ja moeten… Niks moet maar willen is misschien een beter woord. Gisterochtend zei ik tegen mijn dochter Emma: Emma, mamma is vanochtend weer gaan hardlopen. Toen zei ons moppie, goed van jou mamma, ik ben trots op jou. En kreeg een mega grote knuffel van haar. Dat is toch echte liefde. Ze geeft terug wat wij haar geven…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: